14 stycznia 2018

ZAPOWIEDŹ: „Bieg do gwiazd”, Dominika Smoleń

Szczegółowe informacje:
Tytuł: Bieg do gwiazd
Autor: Dominika Smoleń
Wydawnictwo: Szara Godzina
Liczba stron: 320 
Premiera: 5 luty 2018
Opis: Czy diagnoza lekarska przekreśli marzenia młodej dziewczyny? Cukrzyca. Słowo, które zmienia życie na zawsze. Choroba, z którą każdy może mieć do czynienia. Błogosławieństwo czy klątwa? Ada była pewna, że usłyszała wyrok śmierci. Bez wsparcia rodziców i przyjaciół coraz bardziej zamykała się w sobie, popadając w depresję. Po wyjściu ze szpitala psychiatrycznego dostała list od babci, który diametralnie zmienił jej nastawienie do rzeczywistości. Zapragnęła stać się normalną nastolatką, nawet jeśli oznaczałoby to walkę z własnymi słabościami. Bieg do gwiazd to wstrząsająca historia o dziewczynie, która uczy się żyć na nowo. Historia, obok której nie można przejść obojętnie.


Moja rekomendacja:
Bieg do gwiazd to niezwykle wzruszająca opowieść, która niejednokrotnie poruszy najczulsze struny waszej duszy. Dominika Smoleń stworzyła historię okraszoną niezliczoną ilością emocji, która zmusza do refleksji nad tym, ile jest warte ludzkie życie. Uświadamia czytelnikowi, jak przewrotny bywa los, i że każdy, niezależnie od wieku, potrzebuje wsparcia i miłości innych. Serdecznie polecam.

Bieg do gwiazd, Dominika Smoleń, © Szara Godzina
Bieg do gwiazd, Dominika Smoleń, © Szara Godzina 

***
Jesteście ciekawi, co przygotowała dla nas Dominika Smoleń? Zamierzacie sięgnąć po tę książkę? Jak podoba się Wam okładka?

11 stycznia 2018

„Napój miłosny”, Éric-Emmanuel Schmitt

Tytuł: Napój miłosny
Tytuł oryginalnyL'Elixir d'amour
Seria/cykl: -
Autor: Éric-Emmanuel Schmitt
Tłumaczenie: Wawrzyniec Brzozowski
Wydawnictwo: Znak Literanova
Liczba stron: 144
Data wydania: 26 stycznia 2015

Jednym z najpoczytniejszych francuskich pisarzy jest bez wątpienia Éric-Emmanuel Schmitt. Dramaturg, eseista i powieściopisarz, który inspiracje do pisania książek czerpie ze sztuk teatralnych. W Polsce autor jest znany przede wszystkim z książki pt. Oskar i Pani Róża — opowieści o chorym chłopcu, który pisał listy do Boga.

Napój miłosny to eliksir, o którym mówiło się już w średniowieczu. Jego magiczne działanie sprawiało, że osoba, która była pod jego wpływem zakochiwała się bez pamięci w osobie, która mu go podała. Motyw magicznego napoju przewija się nie tylko na kartach wielu książek (Tristan i Izolda, Sen Nocy Letniej, Faust), lecz również w malarstwie (obrazy Dama i dwóch panów, Jana Vermeera, The Love Potion, Evelyn De Morgan) i mitologii. Jaki jest więc jego związek z książką Érica-Emmanuela Schmitta? W jaki sposób autor wykorzystał ten topos w swojej powieści?

Adam uważa, że rozwikłał tajemnicę napoju miłosnego. Twierdzi, że jest w stanie uwieść każdą kobietę i żadna nie jest w stanie mu się oprzeć. Luizie jednak trudno w to uwierzyć. Dlatego, gdy Adam proponuje jej przyjaźń, tłumacząc, że namiętność między nimi już dawno wygasła, kobieta postanawia go zapytać o istotę miłości: „czy jest skutkiem jakiegoś materialnego, chemicznego procesu — zmieszania razem molekuł, które da się wytworzyć dzięki nauce? Czy jest cudem o naturze duchowej?”. Luiza za wszelką cenę chcę obalić teorię Adama, dlatego zakłada się z nim, jednocześnie żądając, by ten uwiódł jej koleżankę. Wkrótce wszystko wymyka się spod kontroli.

Napój miłosny to powieść epistolarna, jednak nieco unowocześniona, ponieważ korespondencja między bohaterami nie jest wysyłana pocztą tradycyjną, lecz elektroniczną. Znaczna część listów to zaledwie kilka zdań umieszczonych na pojedynczych stronach. Język, jakim posługuje się Schmitt, tym razem jest bardzo oszczędny i brakuje tu typowych metafor i przenośni, którymi zazwyczaj operuje autor. Nie jest jednak prymitywny.

Pisarz w umiejętny sposób pokazuje różnice między myśleniem kobiety, a myśleniem mężczyzny oraz przedstawia uczucie, jakim jest miłość, z różnych perspektyw. Bohaterowie nie tylko dyskutują na temat miłości, lecz również poświęcają czas na rozważania dotyczące związków, rozstań oraz zdrady. Czy miłość pojawia się niespodziewanie, jak za dotknięciem magicznej różdżki? Czy jest to o wiele bardziej skomplikowany proces? W korespondencji wracają do przeszłości i rozmawiają o tym, co ich podzieliło. Po raz pierwszy od długiego czasu ich rozmowa jest szczera. Nietrudno oprzeć się wrażeniu, że choć książek o miłości powstało już wiele, to jednak powieść stworzona przez francuskiego pisarza pokazuje zupełnie inne spojrzenie na to uczucie. To opowieść, w której nie brakuje gorzkich słów na temat miłosnych uniesień, jak również rewelacyjna historia o relacjach międzyludzkich. 

Napój miłosny to kolejna książka w dorobku autora, która zmusza do refleksji. Tym razem Schmitt popycha czytelnika do rozważań na temat miłości. Pokazuje jej blaski i cienie, ale jednocześnie nie wskazuje rozwiązania, które powinien wybrać czytelnik. Powieść, choć mała objętościowo, jest niezwykle obfita w treść, którą pochłania się w błyskawicznym tempie. Jeżeli więc szukasz czegoś na jeden wieczór, sięgnij po Napój miłosny. Być może i Ciebie zaskoczy ta książka.

1 stycznia 2018

„Love Is All You Need?” (2016)

Tytuł: Love Is All You Need?
Tytuł oryginalny: Love Is All You Need?
Gatunek: dramat
Kraj produkcji: USA 
Rok produkcji: 2016
Czas trwania: 121 minut
Reżyseria: Kim Rocco Shields
Obsada: Briana Evigan, Tyler Blackburn, Kyla Kenedy, Elizabeth Röhm
Dystrybucja: -

What would you do if your love was forbidden?

Jude (Briana Evigan) jest gwiazdą szkolnej drużyny futbolowej, natomiast Ryan (Tyler Blackburn) dziennikarzem. Gdy zakochują się w sobie, dostrzegają, jak negatywnie postrzegany przez społeczeństwo jest ich związek. Druga historia jest poświęcona Emily Curtis (Kyla Kenedy) — kilkuletniej dziewczynce, która zaprzyjaźnia się z Ianem (Jacob Rodier). Kiedy jednak siostra chłopaka dowiaduje się o ich przyjaźni, zaczyna znęcać się nad Emily i ją nękać. Zakazane relacje wywołują lawinę katastrofalnych wydarzeń, po których nic już nie będzie takie samo.

Love Is All You Need? to film pokazujący zupełnie inne spojrzenie na relacje międzyludzkie, związki, uczucia oraz społeczeństwo. Akcja produkcji toczy się w alternatywnej rzeczywistości, czyli takiej, w której związki homoseksualne są społecznie aprobowane, natomiast te heteroseksualne są zabronione oraz ostro napiętnowane przez wspólnotę. Dramat stworzony przez Kim Rocco Shields bazuje na prawdziwych wydarzeniach oraz na wielokrotnie nagradzanym filmie krótkometrażowym z 2011 roku o tym samym tytule.

Opowiedziana historia przygnębia. Choć w pewnym stopniu wydaje się przegadana, to w ostatecznym rozrachunku widz nawet nie zwraca na to uwagi. Dramatyzm, z którym ma do czynienia, nie tylko jest potęgowany przez zaburzoną chronologię wydarzeń i przeplatanie się różnych linii czasowych, lecz również przez zachowanie bohaterów, którzy co chwilę wywołują w obserwatorze liczne emocje. Love Is All You Need? niejednokrotnie chwyta za serce i raz za razem rozrywa je na milion małych kawałków. Nieustannie też trzyma w napięciu, na przemian wywołując szok, niedowierzanie, złość oraz smutek. Połączenie efektu slow motion i muzyki potęguje uczucie niepokoju, które ogarnia widza i nie pozwala mu odetchnąć ani na chwilę. Liczne zbliżenia na postacie i szczegóły, momentami rozmazany obraz oraz przyśpieszająca w kulminacyjnych momentach akcja oddziałują na zmysły. Film onieśmiela i pozbawia widza wszelkich złudzeń.

© Love Is All You Need, IMDB.com
Odwracając rzeczywistość, Shields jeszcze bardziej uwydatnia problem, z którym muszą mierzyć się osoby znajdujące się w mniejszości. Orientacja seksualna jest indywidualnym wyborem każdego człowieka, jednak film pokazuje, jak nieprzychylnym wzrokiem społeczeństwo spogląda na osoby, które nie wyznają zasad, takich jak reszta. Produkcja uderza w samo sedno — żyjemy podporządkowani zasadom, wytycznym, normom, których nie można przekroczyć. Nie zwracamy uwagi na jednostkę, na człowieka i jego uczucia, a jedynie na to, czy przypadkiem nie przekracza granicy, którą ktoś kiedyś wyznaczył. 

Jedna z drugoplanowych bohaterek — Paula — jest przykładem osoby, która ślepo wierzy w idee głoszone przez innych ludzi. Nie ma własnego zdania, nie zastanawia się nad konsekwencjami swoich czynów, jedynie podąża za tym, co wmawia [w tym przypadku] wielebna Rachel. Według „strażniczki moralności” nie istnieje coś takiego jak równość. Jednym z czołowych fundamentów nienawiści staje się religia i chora wiara wypaczająca naukę, którą można czerpać z Biblii. To właśnie osoby stojące na czele kościoła uczą nietolerancji wobec osób heteroseksualnych. Nienawiść i gniew są w nich głęboko zakorzenione i mają swoje odzwierciedlenie w filmie. W pewnym momencie z ust wielebnej padają słowa: „Więc jeśli twierdzicie, że nie ma nic złego w byciu hetero, mówicie, że nie ma nic złego w zabijaniu”. Jednak to w jednej ze scen padają znamienne słowa, które dają widzowi do myślenia: „Nade wszystko miejcie gorliwą miłość jedni ku drugim, gdyż miłość zakrywa mnóstwo grzechów”. Nasuwa się więc pytanie, co tak naprawdę jest istotą człowieczeństwa? 

Na uwagę zasługuje również obsada. Obok bardziej doświadczonych aktorów, takich jak Briana Evigan (Step Up 2,), Elizabeth Röhm (Joy), Tyler Blackburn (Pretty Little Liars) czy Emily Osment (Hannah Montana, Young&Hungry), pojawili się młodzi debiutanci. Jednak to właśnie Kyla Kenedy i jej gra aktorska kradnie całą uwagę widza, nie pozwalając mu oderwać wzroku od ekranu.

Obraz zdecydowanie wyróżnia się na tle innych produkcji traktujących o relacjach międzyludzkich, orientacji seksualnej, jak również o braku akceptacji wśród bliskich i społeczeństwa. Kino ceni się między innymi za emocje, jakie wzbudza w widzu, a film Love Is All You Need? zdecydowanie te emocje wywołuje. To dobra produkcja, która wzruszy niejedną osobę i pozostawi ją z przemyśleniami.

***
Recenzja ukaże się również w magazynie internetowym Kultura 2.0
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Copyright © Szablon wykonany przez Blonparia